Ik verzamel plastic flessen. Ik snijd ze open, verwarm ze, vermaal ze, bewonder ze, verfrommel ze, praat tegen ze... Ik probeer een fossiel, dood en vervuilend materiaal eennatuurlijke en levendige vorm te geven en de essentiële levenskrachten weer te geven: water, planten, de zee, door middel van het plastic dat ze vandaag de dag verstikt. Ik word gedrevendoor dit idee van wedergeboorte!

Ik zie de voortdurende verstrengeling van het natuurlijke en het industriële. Ik probeer de contouren ervan te benaderen en bepaalde aspecten ervan te illustreren. Ik voeg organischematerialen en polymeer bloemblaadjes samen, het gekalibreerde materiaal reageert willekeurigop warmte en roept uiteindelijk een gevoel van lichtheid, licht en beweging op. Wat eenverrassing! De vervorming die mijn handen proberen te beheersen, ontglipt me voortdurend. Zokrijgt elke creatie zijn eigen karakter en uiteindelijk een zekere vrijheid.

In die zin is mijn werk resoluut optimistisch. Een materiaal dat we dood, lelijk en te verbannenachtten, verandert in een levend en esthetisch object.