Mijn aanpak vloeit voort uit een praktijk die in overeenstemming is met mijn waarden, waarbij elke technische keuze een menselijke, ecologische en artistieke betekenis heeft.

Een vermindering van de impact op het milieu door een aanpak van hergebruik te ontwikkelen.

Mijn basismaterialen zijn krantenpapier, aarde en de as van mijn houtvuur.

Krantenpapier, een medium dat verband houdt met vluchtige actualiteit, stelt me in staat om vragen te stellen over de herinnering aan wat blijft en wat verdwijnt. Ik verwerk het tot garen met behulp van een spinnewiel (een oud gereedschap dat wordt gebruikt om wol te spinnen). Het langzame en repetitieve spinnen roept bij mij associaties op met tijd, geduld en stille transformatie. Het vierkleurig bedrukte krantenpapier wordt volledig gedraaid tot een draad of “een papieren streng”. Ik gebruik het om ritme te geven aan verschillende sculpturen en vazen. De vazen doen denken aan touwpottenbakken, maar dan met een ander materiaal. De sculpturen zijn de herinnering aan de tijd die verstrijkt. De symboliek: kwetsbaarheid, herinnering, tijdelijkheid.