Ik ben altijd al gevoelig geweest voor de kracht van woorden en voor wat ze niet kunnen uitdrukken. In mijn artistieke werk probeer ik de kwetsbaarheid van verbanden en dingen te benaderen die juist voortkomen uit hun onvermijdelijke verdwijning; die breuk in ieder van ons waaruit een stille schreeuw opstijgt die ons oneindig alleen laat, zelfs te midden van de meest levendige drukte. Daarvoor moet ik vertrekken vanuit een onbekende plek waar mijn gedachten verdwijnen. De trillingen van de betekenis laten ontstaan, in de hoop dat er enkele flitsen ontstaan. Vasthouden aan het niets of aan de minuscule trilling van wat zich aandient. De angst en het twijfelen tussen loslaten en wegvliegen levend houden. Het opduiken cultiveren.Dan op papier zetten wat er overblijft: herinneringen, dromen of vluchtige indrukken. Uit de chaos van de verweven lijnen fragmenten van het leven plukken, verspreid, verstrooid, vluchtig. De dubbelzinnigheid beschermen. Die soms cultiveren om, voor zover mogelijk, de lezing, het vragen stellen, de ademhaling niet af te sluiten. Tijdens deze reis naar het land van nergens, zwerfend van het ene punt van onwetendheid naar het andere, kan het gebeuren dat er dingen worden gezegd. Tijdens mijn zoektocht ontstaan dan tekeningen, foto's, gemengde technieken, collages, aquarellen en olieverfschilderijen.