Door middel van experimentele fotografie, tekeningen en installaties creëert Monik Myle gelaagde en transparante werken waarin sensuele vormen aan het licht komen. Deze maken deel uit van haar persoonlijke atlas van ervaringen en zintuiglijke herinneringen.

Subtiel verwijst ze naar « La mariée mise à nu par ses célibataires, même « van Marcel Duchamp : niet om het concept voort te zetten, maar om de dynamiek ervan om te keren.

Terwijl La Mariée wordt afgebeeld als een begeerde vrouw die gevangen zit in een glazen kooi, bevrijdt Monik Myle haar uit het glas en geeft haar een eigen leven. Zo belichaamt ze zelf het verlangen en evolueert ze naar autonome, vrije en sensuele wezens.