De vorm in klei wordt opgebouwd rond de leegte, zonder definitief antwoord, met alle mogelijke ontsnappingen. Ze kan worden uitgevonden, iets anders worden, in relatie tot tijd en ruimte. Het bakken zet het werk voort, een beproeving die kan leiden tot de vernietiging ervan. Het is telkens weer een onzekerheid die als een uitdaging wordt ervaren. Het wachten op het resultaat gebeurt in een stilte vol terughoudendheid, vol dromen. Dan komt het moment van verbazing, van twijfel, van acceptatie van het onverwachte. Die onzekerheid die zo'n belangrijk onderdeel is van het leven in het atelier. Misschien is het werk juist rijk aan al deze aspecten. Sinds enkele jaren onderzoek ik een techniek voor het overbrengen van beelden, beelden die zich vermengen, overlappen of naast elkaar worden geplaatst.Elk voorwerp dat uit de oven komt, maakt het mogelijk om de droom te vernieuwen van wat nog moet gebeuren, van wat klaar is om te worden, om geboren te worden, om uit de klei te komen.